ارسال به

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:منتظری ،آیت الله منتظری ،هفت تیر ،7tir ،جنبش سبز ،فوت آیت الله منتظری ،محرم ،عاشورا ،عزا ،

ارسال به

• آخرین ویرایش:شنبه 21 آذر 1388
• برچسب ها:خامنه ای ،خمینی ،امام ،عکس ،تلویزیون ،اتش ،عکس خمینی ،آتش زدن عکس خمینی ،آتش زدن عکس خامنه ای ،جنبش سبز ،سبز ،تظاهرات ،سید علی خامنه ای ،

ارسال به

• آخرین ویرایش:دوشنبه 30 شهریور 1388
• برچسب ها:خامنه ای ،رهبر ،خبرگان ،مجلس ،خبرگان رهبری ،آیت الله خامنه ای ،سید علی خامنه ای ،ولی فقیه ،ولایت فقیه ،مجلس خبرگان ،نامه ،کروبی ،موسوی ،

ارسال به

ممکن است یک یا دو روز قبل از جمعه ، اس ام اس ها را غیر فعال کنند . از همین حالا قبل از این که  اس ام اس ها را قطع کنند  به هرکس که اهل اینترنت نیست و در تهران زندگی می کند ، هر کس، چه می شناسید و چه نمی شناسید، اس ام اس بزنید و به او خبر دهید که جمعه چه خبر است .
 مهم نیست که افراد اهل شرکت در این تجمع ها باشند یا نه. همین که اس ام اس ها در بین مردم پخش شود،بحث درباره ی روز قدس در بین مردم شایع می شود و خبر تجمع روز قدس در تهران پخش شود.

من یه متن اس ام اس ساده نوشتم همین را می توانید برای همه بفرستید  :

be davat karobi va mirhosein  dar bozorg tarin tazahorat bar zede dolat gheyre ghanoni ahmadi nejad dar rooz ghods sherkat mikonim  .  baraye hame befrest

به دعوت کروبی و میرحسین ، در بزرگ ترین تظاهرات بر ضد دولت غیر قانونی احمدی نژاد در روز قدس شرکت می کنیم .  برای همه بفرست .

برای بحث در مورد مسائل سیاسی و راهپیمایی روز قدس در این تالار گفتگو عضو شوید

• آخرین ویرایش:یکشنبه 22 شهریور 1388
• برچسب ها:اس ام اس ،روز قدس ،سبز ،جنبش سبز ،موبایل ،پیامک ،فراخوان جنبش سبز ،قدس ،

ارسال به

روز قدس نزدیک است.بسیاری از دوستان وقت زیادی را صرف تبلیغ و خبررسانی در شهرهای محل سکونت خود می کنند.
 اما نکته ی قابل توجه این است که  به دلیل کم جمعیت بودن تجمع مخالفین در شهرستان ها و از طرفی عدم پوشش خبری در شهرهای کوچک و شهرستان ها تعداد کمی ازمردم از تجمع روز قدس مطلع می شوند. در نتیجه در هر شهر تعداد آزادی خواهان که در راهپیمایی روز قدس شرکت می کنند نسبت به تعداد حزب الله ای های آن شهر کمتر است . به همین علت احتمالن در هیچ شهری ( شاید فقط به غیر اصفهان ) حضور مخالفین در راهپیمایی روز قدس هیچ تاثیری نداشته باشد و اصلا نتوانند خود را نشان دهند . حتی جنبش سبز اصفهان هم ممکن است نتواند مخالفین را با خبر کند و به خیابان بیاورد.

 لذا به دلیل اهمیت فوق العاده بالا این راهپیمایی ( مرگ و زندگی مرحله کنونی جنبش به این راهپیمایی بستگی دارد ) تمام توان ما برای فراخوان روز قدس باید بر روی تهران متمرکز باشد و همه ی ساکنین شهرهای دیگر که می خواهند در جنبش سبز نقشی داشته باشد باید به تهران فرا خوانده شوند.

حتی اگر در کل صد نفر هم به تهران بیایند خیلی بهتر از آن است که آن صد نفر در شهر خودشان راهپیمایی کنند و اصلن دیده نشوند.
راهپیمایی روز قدس یک راهپیمایی حکومتی است. ما هر چقدر هم که انرژی صرف کنیم و در شهرستان ها تبلیغ کنیم باز در شهرستان ها تعداد سبزها در راهپیمایی اقلیت است و نمیتوانند هیچ خودی نشان دهند . تنها شانسی که داریم این است که به هر صورت ممکن تهران را اکثریت کنیم در غیر این صورت کار جنبش تمام است و باید برای فاز اول آن فاتحه خواند تا ببینیم فاز بعد کی شروع خواهد شد. ( شاید یک یا چند سال دیگر فاز بعد طول بکشد ) اگر حضور سبزها کمتر از حزب الله ای ها باشد، به دلیل ترس نمی توانند خودی نشان بدهند و عملن باعث میشود حکومت ادعا کند که حتی یک نفر هم نیامد . این راهپیمایی مرگ و زندگی جنبش کنونی است. با تمام توان خارج از اینترنت برای آن تبلیغ کنید .

این آخرین فرصت است . اگر نتوانیم در روز قدس نمایش بیرونی داشته باشیم چنان ناامیدی عمیقی همه را فرا میگیرد که دیگر نیروی حاضر در صحنه ای برای ادامه جنبش باقی نخواهد ماند و حتی به فرض دستگیری کروبی و موسوی هم کسی به خیابان نخواهد آمد .

 حضور در راهپیمایی روز قدس بسیار کم هزینه و راحت است . حتی به آسانی می توان با نماد سبز شرکت کرد و حکومت جرات سرکوب در این روز را ندارد . بی آبرویی سرکوب در این روز ده برابر بی آبرویی سرکوب در روزهای دیگر است . وظیفه هر کس که میخواهد شرکت کند این است که حداقل صد نفر را خارج از اینترنت مطلع کند . با بقال محل در سوپر مارکت در صف نان در تاکسی و اتوبوس در خیابان و بیابان هرجا می روید بلافاصله صحبت را در مورد راهپیمایی این روز و اهمیت حضور آغاز کنید .

حضور خاتمی کروبی میرحسین و هر چهره شناخته شده دیگری بسیار لازم است چون به دلیل جمعیت زیادی که حکومت به خیابان میاورد مردم نمی دانند که به چه کسی میتوان اعتماد کرد و ممکن است هسته مرکزی سبزها تشکیل نشود. برای همین حضور چهره های شناخته شده ای که مردم دور آنها جمع بشوند و موجب هیجان جمعیت شوند لازم است  

• آخرین ویرایش:شنبه 21 شهریور 1388
• برچسب ها:روز قدس ،جنبش سبز ،راهپیمایی ،موسوی ،راهپیمایی روز قدس ،

ارسال به

اخبار داغ, اخبار ایران, اخبار سیاسی, داغ نظر دهید

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:آزادی ،اتهام جاسوسی ،احمدی نژاد ،امریکا ،بازداشت ،جاسوسی ،حبس تعزیری ،حسین درخشان ،خبرنگار ،رکسانا صابری ،زندان ،سعید مرتضوی ،متهم ،محمود احمدی نژاد ،نامه احمدی نژاد درباره رکسانا صابری و حسین درخشان ،وبلاگ نویس ،

ارسال به

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:استقلال ،امیر قلعه نوعی ،باشگاه استقلال ،توهین مایلی کهن به قلعه نوعی ،دشنام ،سایپا ،سرمربی ،سرمربی سایپا ،شعبان بی مخ ،فحش ،فوتبال ،مایلی کهن ،محمد مایلی کهن ،نامه ،نامه مایلی کهن ،نوچه ،

ارسال به

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:احمدی نژاد ،ارازل و اوباش ،ارتقاء امنیت اجتماعی ،امنیت اجتماعی ،امنیت ملی ،طرح امنیت اجتماعی ،فعالان مدنی ،محمود احمدی نژاد ،معدن ،نهاد های حقوق بشری ،نیروی انتظامی ،

ارسال به

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:بی گناه ،دادگاه ،دختر ،دختر زیبا ،دلارا ،دلارا دارابی ،دلارا دارابی حقیقی ،دلارام دارابی ،عبدالصمد خرمشاهی ،عکس ،قاتل ،مقتول ،مهین دارابی ،نامه ،نامه خانواده و فرزندان مهین دارابی حقیقی درمورد پ دل آرا خانواده مقتول خانواده شاکی ،نقاش ،وکیل ،

ارسال به

به گزارش هفت تیر 7tir.com :  تحقیقات ویژه درباره اعضای یک شبکه مخوف تبهکاری که با پناه گرفتن در مناطق کوهستانی استان فارس اقدام به قتل و آدم ربایی می کردند جزییاتی از جنایات این گروه را فاش کرد .

به گزارش خبرنگار ما این باند روز 25 فروردین ماه سال جاری در یک درگیری مسلحانه که 6 ساعت  به طول انجامید، متلاشی شد. در جریان این درگیری چهار نفر از متهمان کشته شدند و دو مامور پلیس نیز به شهادت رسیدند که یکی از مامورات از فرمانهان پلیس استان  بود .  چندین نفر از مامورین نیز در این درگیری  زخمی شدند..علاوه بر این، 15 نفر از اعضای گروه تبهکاری که به اشرار کوهستان معروف هستند، دستگیر شدند و اکنون بازجویی ها از آنها همچنان ادامه دارد.

.روز 23 فروردین ماه هنگامی که یک وکیل دادگستری همراه برادرش برای سرکشی به مزرعه شان در اطراف شیراز رفته بود مورد هجوم سه مرد قرار گرفت و ربوده شد. یک روز بعد آدم ربایان ناشناس در تماس با خانواده این وکیل که فرزند تاجری ثروتمند بود، اعلام کردند فقط در صورتی حاضر هستند گروگان شان را آزاد کنند که به آنها 900 میلیون تومان پول نقد پرداخت شود.

بعد از این درخواست گروگانگیران، پلیس آگاهی شیراز در جریان ماجرا قرار گرفت و برای شناسایی آدم ربایان و نجات وکیل دادگستری وارد عمل شد. برادر مرد ربوده شده در توضیح ماجرا به ماموران گفت؛ سه گروگانگیر سوار یک پژو 405 نقره یی رنگ بودند، هر سه سلاح داشتند و دو نفر از آنها نقاب به صورت زده بودند. آنها با تهدید سلاح برادرم را به زور سوار خودروشان کردند و گریختند.ذهن کارآگاهان با توجه به سرعت عمل گروگانگیران و نقشه یی که طرح ریزی کرده بودند  متوجه یک باند تبهکاری موسوم به اشرار کوهستان ش د.  این شبکه از سال 83 با گرد هم جمع شدن از خلافکاران حرفه یی در شرق استان فارس تشکیل شده بود و متهمان منطقه کوهستانی خیر حد فاصل شهرهای فسا و استهبان را به عنوان محل سکونت خود انتخاب کرده بودند و تا به آن روز پلیس موفق به مهار کردن این بند تبهکار نشده بود  . آنان طی چهار سال گذشته چندین بار افراد ثروتمند را ربوده و با باج گیری از خانواده آنها میلیون ها تومان به جیب زده بودند. علاوه بر این کارنامه اشرار کوهستان گویای آن بود که این افراد قتل های زیادی نیز مرتکب شده اند. اطلاعاتی که از این گروه وجود داشت تایید می کرد آنها تعداد زیادی سلاح در اختیار دارند و در صورتی که احساس خطر کنند و خود را در حلقه محاصره ببینند از درگیری و راه اندازی کشتار هیچ ابایی ندارند.

کارآگاهان پلیس شیراز پس از آنکه مطمئن شدند گروگانگیری وکیل دادگستری توسط اشرار کوهستان انجام شده است وقت آن دیدند که به جرائم این باند پایان بدهند به همین دلیل عملیات ویژه یی را طرح ریزی کردند و در حالی که احتمال وقوع هر حادثه یی وجود داشت شش روز پیش به منطقه کوهستانی رفتند. آنان که محل اقامت اشرار را یافته بودند منطقه را به محاصره خود درآوردند و دقایقی بعد درگیری مسلحانه از جانب تبهکاران آغاز شد. آنها برای اینکه راه فرار خود را باز کنند به سوی ماموران آتش گشودند. این درگیری مسلحانه ساعت 9 صبح آغاز شد و مبادله آتش تا 360 دقیقه بعد ادامه پیدا کرد. سرانجام ساعت 15 در حالی که دو مامور به نام های ستوان یکم عین الله محمدی و سرهنگ دوم هادی روستا به شهادت رسیده بودند، پلیس موفق شد اشرار را خلع سلاح و وادار به تسلیم کند. بعد از دستگیری 15 عضو این باند ماموران جسد چهار نفر دیگر از متهمان را که در جریان درگیری کشته شده بودند به پایین ارتفاعات منتقل کردند.پس از آن ماموران برای پی بردن به سرنوشت وکیل دادگستری به جست وجو در آن محدوده پرداختند و جسد این مرد را که هدف چندین گلوله قرار گرفته بود، پیدا کردند.

بررسی های پزشکی نشان داد این مرد پیش از آغاز عملیات پلیس کشته شده است . پس از انهدام این شبکه مخوف پرونده متهمان به شعبه 15 دادسرای جنایی شیراز ارسال و بازجویی های ویژه از متهمان آغاز شد. در جریان تحقیقاتی که تاکنون صورت گرفته دست داشتن متهمان در 12 فقره قتل و آدم ربایی طی سال های گذشته به اثبات رسیده و علاوه بر این مشخص شده است این گروه در سطح کلان اقدام به ترانزیت مواد مخدر می کرد.

فرمانده انتظامی استان فارس  در همین رابطه به خبرنگار ما گفت : اعضای این باند از اشرار قدیمی این استان محسوب می شده اند که اجداد آنها نیز در مناطق مختلف استان طی سالیان گذشته شرارت می کرده اند و امروز نیز پلیس با اقتدار موفق شد این باند را به کلی منهدم کرده و امنیت را به شرق استان فارس بازگرداند.

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:آدم ربایی ،استان فارس ،اشرار ،اشرار کوهستان استان فارس نیروی انتظامی فارس شیراز ،ترانزیت ،جنایت ،فارس ،کوهستان ،گروگان گیری ،

ارسال به

هفت تیر 7tir.com: سارا امروز 43 ساله است، نقاش و کارمندی با سابقه بیست ساله. مریم روزنامه نگار است ودر میانه 40 سالگی، متاهل و دارای دو فرزند دانشجو. طناز 24 ساله است و کارگردان تئاتر، لیسانسه. رویا، 26 ساله، دانشجو. یلدا، 39 ساله، لیسانس، دارای دو فرزند و مقیم خارج از کشور. شیدا، 25 ساله بازیگر تئاتر، لیسانسه
آیا این اطلاعات مختصر کافی نیست تا بدانیم این زنانی که بدون استثنا تجربه‌ای تاریک و فراموش نشدنی را ته قلبشان دارند جایی که هرگز دست کسی بهش نمی‌رسد آن آدم‌هایی نیستند که تا به حال فرار کرده باشند، تا به حال تن فروشی کرده باشند و مواد مخدر مصرف کرده یا فروخته باشند. فقط، این زنان در یک لحظه خیلی عادی زندگی که با روز قبل همان ساعت و همان لحظه فرقی نداشته است. به دلیل پوشیدن روسری به جای مقنعه در محل کار، به دلیل «مش، رژ، ریمل و رژگونه»، به دلیل فقط چهار انگشت کوتاه بودن مانتو وبه دلیل جوراب نازک دستگیر شده‌اند.
تجربه تاریک و فراموش نشدنی این زنان هر کدام مربوط به یک دوره از این 30 سال است. یکی سخت، دیگری سخت‌تر یکی با دست بند و شلاق آن یکی با بازداشتگاه و این اواخر انگار ارشاد. همه‌شان می‌گویند سخت بوده آنها که از تجربه هم خبر ندارند هر کدام فکر می‌کنند مال او سخت‌تر از همه بوده است. از دور چه سخت و چه سخت‌تر تاثیر این تجربه به همه آنها حسی کمابیش شبیه هم داده است. تجربه تحقیر و توهین نگذاشت تاثیری را که قرار بود بر آنها واقع شود بگیرند. مجریان را شایسته نصیحت و ارشاد ندیده بودند. در واقع با تعاریفی که از شرایط می‌دهند به نظر هم نمی‌رسد قرار بر ارشاد بوده باشد. دیالوگ‌ها، تهدیدها و حرف‌هایی که زنان از مقامات پایین دستی مراکزی می‌شنیدند که برده می‌شدند تا در دوره‌ای مجازات و تنبیه و در دوره‌ای دیگر ارشاد شوند. آنچنان به خاطر مانده است و می‌گویند، آنچنان می‌ماند که با گذشت 20 سال، 15 سال و 10 سال هنوز سنگین است.
هرگز کسی از این زنان معذرت نخواست. اواخر سال‌های 60 و در دهه 70 امثال سارا، مریم و یلدا آنقدر با روح و جسم و روان خود چیزی را تجربه کردند و کردند تا بالاخره در اوایل 80 آن چیز شد طرح ساماندهی مد و لباس و شد طرح حجاب و عفاف و آن چیز شد ارشاد. وقتی شعارهایی با چنین محتوایی مطرح می‌شد و در و دیوارهای شهرها را زینت می‌داد، اواخر 60 و در دهه70 که: «خواهرم حجاب تو مشت محکمی بر دشمنان است»، «برای احترام به خون شهیدان حجابت را حفظ کن»، «بی‌حجابی زن نشانه بی غیرتی مرد است»، «بی حجابی نشانه پایمال کردن خون شهیدان است» خوب طبیعی بود زنانی که در دسته خوب حجاب‌ها یا با حجاب‌ها نبودند درجبهه دشمن قرار می‌گرفتند. انگار برخورد با زنان به نوعی مبارزه با دشمن در فضای جنگی است که در آن نه از نصیحت و نه ارشاد خبری است. سال‌ها بعد گفتند برخورد قهری و تنبیهی غلط است و آن چیز شد ارشاد و شد تذکر زبانی. هر چند که همین هم به اندازه کافی زخمی می‌کند. کسی هست که از رفتار خشنی که آن روزها به کار می‌بستیم و امروز فهمیدیم نادرست و غیر انسانی است از این زنان معذرت بخواهد؟ مسوولیت زخم‌های سارا، مریم، طناز، رویا و … را چه کسی بر عهده می‌گیرد؟ چه کسی باید بیاید و بگوید من از دست‌بندی که به تو زدم از دو شبی که تو را در کنار زنان آسیب‌دیده در یک سلول انداختم از شلاقی که بر کمرت نواختم معذرت می‌خواهم؟

سارا در یک صبح زود پاییزی که محل کارش، آزمایشگاه طبی خیلی شلوغ بود و او بدو بدو نمونه‌های خون مراجعه کنندگان را می‌گرفت کسی از او پرسید چرا به جای مقنعه روسری سر کرده‌ای، روسری‌ات چرا عقبه؟ سارا جواب لباس شخصی را داد. لباس شخصی عصبانی شد. ما به سارا بدهکاریم چون چند روز بعد حکم جلب سارا به محل کارش رسید «سال 68 بود. انگار در محل‌های کار مقنعه اجباری بود اما من مقنعه سر نمی‌کردم. ما 4 نفر بودیم که دو نفرمان با مامور درگیری لفظی پیدا کردیم. فکر نمی‌کردم حکم جلب فرستاده شود. نه تو خانه و نه در محل کارم کسی منو مقصر ندانست چون فقط چند تار موی من بیرون بود که این هیچ معنی نمی‌داد. اولش برایم خنده دار بود آخر به چه گناهی من را دادگاه می‌بردند. »
بالاتر از پل رومی خانه مصادره‌ای بود. آن روزها که الان به ستاد رسیدگی به شکایات مردمی تبدیل شده است. آن روزها خیلی از زنان طرف دیگر امکانات این فضا را دیده بودند: «در سالن بزرگ آن خانه مصادره‌ای یک پیانوی قدیمی و زیبا قرار داشت. خانه لوسترهای بزرگ و مجلل داشت. به در و دیوار شلاق‌ها را آویزان کرده بودند. آن روز پنجشنبه بود. با مامانم رفتم. من را بردند داخل گفتند باید بازجویی شوم. وقت اداری تمام شد و من بازجویی نشدم. آن شب و جمعه شب هم آنجا ماندم. در یک سالن بزرگ که کف آن موکت بود ما را نگه داشتند و همان جا می‌خوابیدیم. بیشتر زن‌ها مثل من بودند تو محل کارشون گرفته بودنشان. 30 نفر بودیم. یک عده را هم تو میهمانی گرفته بودند. مامورهای آنجا خیلی بد نبودند اما یک شب یک کسی آمد و به ما توهین كرد. بعدا بعضی از خانم‌ها موقع دادگاه اعتراض کرده بودند به رفتار این آدم و آنها گفتند نباید این کار را می‌کرده.»
ترس: «سنم کم بود. ترسیده بودم. از بلاتکلیفی بیشتر بدم می‌آمد. همه‌اش از خودم می‌پرسیدم همه اینها به خاطر مقنعه سر نکردن است. دادگاه ما تو همان جا بود. رئیس دادگاه پشت یک میز می‌نشست و تک تک ما را می‌دید. رئیس دادگاه خیلی آدم را تحقیر می‌کرد. می‌گفت شلاق که بخورین آدم می‌شین. من اصلا جوابش را نمی‌دادم چی داشتم بگویم. تعهد امضا کردم. به جرم بدحجابی در انظار عمومی 15ضربه شلاق برام نوشت. بیشتری‌ها حکم شلاق گرفتند. آنها که تو میهمانی گرفته بودنشان 30 تا 40 ضربه شلاق گرفتند. »
«به خانواده ما گفته بودند که آزاد می‌شویم اما نگفتند که شلاق می‌خوریم. قیافه زنی که شلاق می‌زد را تا بمیرم یادم نمی‌رود. او هم جوان بود. زن خوبی بود. کلا این کاره نبود. تا حکم را قاضی می‌داد بلافاصله ما را می‌بردند كه به نوبت شلاق بخوریم. قبل از من مردی بود كه معتاد بود. کلی شلاق خورد. زیر بغلش را گرفتند آوردنش بیرون. زنی که باید منو شلاق می‌زد دید دختر جوانی هستم گفت می‌زنم زمین تو داد و بیداد کن. 15 تا را از رو لباس زد اما آرام. فکر کنم به همه نزده بود می‌گفت چیزی نگین حالا نمی‌دانم این نقشه خودشان بود که فقط ما را بترسانند و الکی شلاق بزنند یا نه. تمام که می‌شد از در دیگری از ساختمان می‌رفتیم بیرون. مثل اینکه همه را در یک روز شلاق می‌زدند صدای داد و بیداد می‌آمد.»
ترس از شلاق: «دخترهای 14، 15ساله بین ما بودند، گریه می‌کردند و خیلی ترسیده بودند. اما من مات و مبهوت بودم. نمی‌خواستم جلوی آنها گریه کنم. ما را تهدید می‌کردند این حکم به عنوان سوءسابقه حساب می‌شود اما حساب نشده بود الکی گفتند.»
بعد از آن: «بعدش کمیته می‌دیدم می‌ترسیدم اما الان نه. به تجربه‌های زندگی‌ام احترام می‌گذارم. تجربه‌های بد به آدم خیلی چیزها یاد می‌دهد. این خیلی تجربه بدی بود.»
سارا امروز 43 ساله است. نقاش و کارمند با 20 سال سابقه کار.

ما به مریم بدهکاریم. سال 66 است و مریم با دختر 4 ساله اش برای خرید به خیابان ولی عصر آمده: «با هر معیاری فکر می‌کنم می‌بینم آدم بدحجابی نبودم. موهایم مش داشت، آرایش هم داشتم اما آن موقع مانتوهای بلند و گشاد مد بود که اصلا بدن نما نبود. با بچه‌ام سوار مینی‌بوس شدم. از جمهوری به وزرا. اول زن‌های قرتی را می‌گرفتند اما هر چه به وزرا نزدیک‌تر می‌شدیم زنانی با موهای خاکستری و زنبیل به دست به جمع ما می‌پیوستند. هر جنس مونثی را می‌گرفتند. انگار آنها باید 100 زن را تحویل می‌دادند و مختصات زنان اصلا برایشان مهم نبود. تو مینی‌بوس مثل کنسرو ما را چپاندند. یک سوم خانم‌ها را با بچه‌هایشان گرفته بودند. بچه‌ها جیغ می‌کشیدند و گریه می‌کردند. وقتی اعتراض می‌کردیم به این بچه‌ها رحم کنید می‌گفتند می‌خواستی آن موقعی که جلو آیینه می‌مالیدی به این فکر کنی که بچه‌داری. بعد از اینکه ماشین پرشد زن‌ها شروع کردند آرایش‌هایشان را پاک کردن. یادمه یک زن برای اینکه ریملش را پاک کند از ترس همه مژه‌هایش را کند. تو وزرا همه ما را ریختند در یک اتاق 30 متری. 3، 4 ساعت ما را آنجا بلاتکلیف نگه داشتند. جرم من شد داشتن مش، ریمل، رژ و رژگونه. 6 بعدازظهر گفتند دفترچه بسیج بیاورید گرو بگذارید و آزاد شوید و فردا 8 صبح بروید دادگاه. آن شب خیلی سخت گذشت حرف شلاق بود و من از شلاق می‌ترسیدم. دوستی می‌گفت من برایت بی‌حس کننده می‌زنم تا دردت نگیرد. چون جایی که نوک شلاق می‌خورد گوشتت می‌پرد. آن شب همه تو این ترس بودیم. فردا تو دادگاه تمام آن خانم‌های شیک پوش با مانتوهای کهنه و روسری‌های تا نوک دماغ آمده بودند. خیلی مردها را تحریک می‌کردند. به شوهرهامون می‌گفتند می‌دانی زنت را با چه ریختی گرفتیم. خیلی از زنها از مردهاشون حساب می‌بردند و خب جو عصبی پیش می‌آمد. بعد از اینکه ما را این همه ترساندند و با شوهرهای ما هم صحبت کردند. یک خانمی آمد گفت حالا ما با شما چه کار کنیم با خنده. یک دفعه انگار یک آدم دیگه‌ای شده بود. همه گفتند ما را ببخشید. او هم با خنده گفت باشه شما را می‌بخشیم. آنجا اصلا حالت ناصحانه وجود نداشت بیشتر آمرانه و خشن بود. من آن موقع با خودم فکر می‌کردم این آدم‌ها خیلی هم مساله‌شان تزکیه اجتماعی نیست. موظف شدند کاری انجام بدهند و دارند انجام وظیفه می‌کنند.»
بعد از آن: «بعد از آزادی روحیه‌ام به قدری عوض شده بود که تا 2، 3 ماه مثل خانم‌های سن بالا بیرون می‌رفتم. شان انسان با این برخوردها به کلی مخدوش می‌شود. آن زمان خانه من بغل خانه خانواده شوهرم بود. آنها فهمیدند که من را گرفتند. بهتر بود این اتفاق نمی‌افتاد. کم کم به انتخاب و سلیقه‌های خودم برگشتم و من فکر می‌کنم بعد از این همه سلیقه‌های مردم را نتوانستند عوض کنند و زور مردم بیشتر بوده است. »
مریم روزنامه نگار است ودر میانه 40 سالگی، متاهل و دارای دو فرزند دانشجو.

ما به طناز بدهکاریم. طناز 18 ساله وقتی شش سال پیش اولین کارش را شروع می‌کرد نمی‌دانست این ساختمان بی‌نام و نشانی که سر کوچه این شرکت است و هر روز یک عالمه آدم جلوی آن صف می‌کشند دادگاه است. طناز فکر می‌کرد اینجا یک فروشگاه دولتی است. «زمستان بود. مامانم من را رساند دم محل کارم و رفت. من هنوز تو ساختمان نرفته بودم که یک لباس شخصی سرم داد زد که این چه سر و ریختی است، گفتم به شما چه مربوطه گفت بیا نشانت بدهم. خنده‌ام گرفت فکر کردم منو می‌برد تو فروشگاه. دیدم آنجا همه گریه می‌کنند و صدای جیغ می‌آید. مردی که منو دستگیر کرده بود مسوول شلاق مردها بود. آمده بود سیگار بخرد که منو دیده بود. از آن لحظه قرار گذاشتم به اینها جواب ندهم و هیچ اعتراضی نکنم. چند تا سی دی موسیقی کلاسیک تو کیفم داشتم تا آنها را دید گفت سی دی مستهجن هم که داری. از یک‌طرف دلم برای نادانی آن آدم می‌سوخت از یک طرف دیگر فکر می‌کردم چرا این آدم‌ها این سیستم را اداره می‌کنند. یک سری خانم آنجا دورم را گرفتند و با حرف‌هاشون حسابی روحیه‌ام را تضعیف کردند. می‌گفتند ریختشو نگاه کن، با این ابروهایی که برداشتی فکر می‌کنی کی تو را می‌گیره، آقای فلانی برای ما سگ پاکوتاه آوردی. چون شلوارم روی کفش قرار می‌گرفت. هر کی از سرباز تا بالاتر‌ها رد می‌شد یک طعنه‌ای می‌زد. 8 صبح من را گرفتند تا 4 بعدازظهر هنوز تکلیفم معلوم نبود و به خانواده‌ام هم خبر نداده بودند. ساعت 4 گفتند قاضی رفته باید بری بازداشتگاه. من را به دست چند تا دختر کم سن و سال آسیب دیده دست بند زدند.
همان آقای شلاق زن با ماشین شخصی‌اش ما را سوار کرد برد وزرا. نفری هزار تومان هم از ما پول گرفت که ما را رسانده. منو بردند زیرزمین وزرا. زنهای زندانی خلاف سنگین به قول خودشان داشتند. دخترهای کم سن و سال بودند. 15، 16 ساله. قبل از اینکه برویم بازداشتگاه روسری و بند کفش‌هایمان را از ما می‌گرفتند. باید بازدید بدنی می‌شدیم، خیلی بد بود. ما جلوی خلاف سنگین‌ها باید کاملا لباس‌هایمون را در می‌آوردیم. آنها طعنه می‌زدند. با وقاحت تمام بازدید بدنی انجام می‌شد. خیلی سخت بود.»
سلول: «تو سلول منو با 7 نفر دختر آسیب دیده انداختند. دو تا تخت بود با چند تا پتوی کثیف. هر چی التماس کردم منو تو انفرادی بیندازند قبول نکردند. لباس زندان تنم کردند. مقنعه خاکستری بلند مانتو خاکستری تا قوزک پا. ساعت 6 عصر مامانم آمد. فکر کردم بروم بالا دیگه آزادم اما مامانم گفت وقت اداری تمام شده باید امشب بمانی اینجا. مجبور بودم در برابر آدم‌هایی ساکت بمونم که در حالت عادی حتی حاضر نیستم کفشم را جلوی پام جفت کنند. موقع شام یک قابلمه گنده گذاشتند وسط بدون قاشق و چنگال. باید با دست می‌خوردیم. تصمیم گرفتم شب نخوابم چون احساس می‌کردم ممکنه هر بلایی سرم بیاد. فردای آن روز 3 بعداز ظهر آزاد شدم و یک هفته بعد باید می‌رفتم دادگاه.»
آن هفته: «از بازداشتگاه تا دادگاه آن یک هفته حالم خیلی بد بود. احساس می‌کردم تازه فهمیدم این همه سال کجا زندگی کردم. دلم برای خودم سوخت. فهمیدم به عنوان یک شهروند تو کشورم هیچی نیستم. حاضر بودم شلاق بخورم اما دیگه تو آن بازداشتگاه برنگردم. حکمم شد 100 هزار تومان جریمه نقدی.»
تاثیر: «اصلا. چون باید از آدمی که دارای اخلاقیات است تاثیر گرفت و من آنجا چنین کسی را ندیدم. الان تنفر و خشم دارم. هنوز هم اسم و قیافه آن آدم‌ها یادمه جوری که انگار مهمترین آدم‌های زندگی‌ام بوده‌اند. پوششم هم مثل سابق است.»
طناز امروز 24 ساله است و کارگردان تئاتر، لیسانسه.

یلدای 19 ساله قرار است با دوستان بروند امامزاده صالح تجریش سال 69. سر تا پا مشکی فقط جوراب نازک مشکی‌اش کمی از کفشش معلوم است. «خانمی صدام زد گفت یک لحظه بیا اینجا باهات صحبت کنم بعد می‌توانی بروی. بعد که رفتم تو مینی‌بوس فهمیدم راست نگفته. اول مارا بردند وزرا پرونده تشکیل دادند بعد رفتیم پل رومی. تو مینی‌بوس مامورها به ما امید واهی می‌دادند که کاری با شما نداریم. ما دوشب در خانه پل رومی خوابیدیم. ما را بردند تو یک سالن بزرگ که موکت داشت. مسوول آنجا خیلی بد دهن بود. هر بار در آنجا باز می‌شد دستش را به سینه می‌کوبید و ما را نفرین می‌کرد که الهی رو سنگ مرده شور خانه بخوابین و از این حرف‌ها. غیر از این خانم تا روزی که حاکم شرع آمد تو راهرو پشت یک میز نشست ما هم دورش جمع شدیم تا حکمهایمان را بگیریم اصلا کسی را نمی‌دیدم. فقط صبح‌های زود با صدای گریه و جیغ از خواب می‌پریدم. می‌گفتند زن‌هایی که جرم سنگین دارند را شلاق می‌زنند. من چون بار اولم بود بدون جریمه آزاد شدم اما یک دختری جلوی من بود که حاکم بهش می‌گفت تو را تا حالا دو بار گرفتم این دفعه باید شلاق بخوری تا آدم شوی. وقتی آزاد شدم آنقدر فشار بهم آمده بود که بابام هیچی نگفت.»
تاثیر: «می‌خواستم فقط از ایران بروم و رفتم. تا مدتها بعد بیرون ایران هم وقتی ماشین پلیس می‌دیدم تنم شروع می‌کرد به لرزیدن.»
یلدا امروز 39 ساله است، لیسانس ودارای دو فرزند و مقیم خارج از کشور.

رویای 24 ساله قرار است از متروی میرداماد برای خرید به بازار برود. سال86 «مانتوم کوتاه نبود چهار انگشت جلوش باز بود. خانه ما خیلی نزدیک مترو بود. به خانمی که منو گرفت گفتم بروم خانه مانتوم را عوض کنم یا اگر سنجاق قفلی داری بده بزنم جلوی مانتو گفت کاری نداریم باهات. فقط تو ماشین یک تعهد می‌دهی و می‌روی. آن موقع خیلی مودب بودند اما بعدش تو ماشین عوض شدند. تو ماشین گیر افتادم. همه تیپ‌ها معمولی بود. نمی دانم چطور آنها را گرفته بودند. تو ماشین خیلی فضا بد بود. همه استرس داشتند. به نظرم وضعیتی نداشتم که مستحق این رفتار باشم. انگار دزد گرفته بودند. تو وزرا وحشتناک بود. اصلا گوش به حرف ما نمی‌دادند. یک دختری ناراحتی قلبی داشت حالش به هم خورد اصلا نگاهش هم نمی‌کردند انگار یک تکه آشغال افتاده بود رو زمین. یک خانم از ما عکس می‌گرفت. یک تخته وایت‌برد که مشخصاتمان روش نوشته شده بود را دستمان می‌دادند و عین مجرمین از دو زاویه از ما عکس می‌گرفتند.»
تاثیر: «ارشاد نشدم. خیلی تحقیر شدم. باورم نمی‌شود یک همچین کار کوچکی چنین برخورد شدیدی داشته باشد. وقتی برگشتم پدرم خیلی دعوام کرد. از آن به بعد ترس عجیبی از گشت‌ها دارم وقتی می‌دانم کجا هستند از 10 کیلومتری آنجا هم رد نمی‌شوم. این درست نیست آنقدر این مسائل را برای ما بزرگ کنند که مسائل مهمتر به چشم ما نیاید وقتی بیرون می‌روم به خاطر پلیس احساس امنیت نمی‌کنم. این رفتار غیرمنصفانه را هم هرگز فراموش نمی‌کنم.»
رویا امروز 26 ساله است و دانشجو.

شیدا سال گذشته در سید خندان دستگیر می‌شود. مانتوش کوتاه است. «یك ساعت تو ماشین نشستیم تا پر شود. خانمی که منو گرفت با سرباز گروهشان دعواش شد بهش گفته بود بره اون دختره را بگیره سربازه نرفت و این خانم هم لج کرد گفت من از عوض آنی که تو نگرفتی یکی را آزاد می‌کنم. منو آزاد کرد. سربازه دنبالم می‌دوید اما من پریدم تو تاکسی و رفتم.»
شیدا امروز 25 ساله است، لیسانسه و بازیگر تئاتر.

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:بازداشت ،بازداشتگاه ،بی حجاب ،توهین ،حبس ،حجاب ،حجاب اجباری ،دانشجو ،روزنامه نگار ،روسری ،زن ،زندان ،شلاق ،چادر ،کمیته مبارزه با مفاسد ،گشت ارشاد ،

ارسال به

هفت تیر 7tir.com : به دنبال درگذشت امید رضا میرصیافی وبلاگ نویس جوانی که در درون زندان درگذشت و گزارشگران بدون مرز احتمال قتل او را مطرح کرده اند جمعی از وبلاگ نویسان ایران تصمیم به ارسال نامه ای به آیت الله خامنه ای رهبر و بالاترین مقام جمهوری اسلامی گرفتند .
متن این نامه به شرح زیر است

آیت الله سید علی  خامنه ای مقام رهبری جمهوری اسلامی ایران
با سلام
همانطور که مطلع هستید یک جوان وبلاگ نویس به نام امید رضا میرصیافی که به جرم اهانت به شما در زندان به سر می برد و به دو سال و نیم زندان محکوم شده بود چند روز پیش در زندان درگذشت . گزارشگران بدون مرز احتمال قتل او را بر اساس شواهدی که پیوست این نامه است اعلام می کنند . امید رضا میرصیافی قبل از زندان به حکم خود معترض بود و آن را ناعادلانه می دانست و معتقد بود هیچگونه توهینی به شما نکرده است   و حتی در رای دادگاه مشخص نشده بود که جملات توهین آمیز ایشان چیست .
پس از فوت ایشان ما با مطالعه آرشیو وبلاگ ایشان که به دلیل مطالب همان وبلاگ زندانی بود ، متوجه نشدیم که کدام مطلب ایشان در مورد شما توهین آمیز بود و مستحق دو سال و نیم زندان  بوده است .
ایشان در یک دادگاه غیر علنی محاکمه شد در حالی که درخواست برگزاری دادگاه علنی را داده بود .

حال سوال ما که تعدادی از وبلاگ نویسان ایرانی هستیم در چند  موضوع تقدیم می شود

1- با توجه به اینکه اتهام امید رضا توهین به شما بود و ما موفق نشدیم مطلب توهین آمیزی در وبلاگ ایشان پیدا کنیم لطفا توضیح دهید که کدام مطلب ایشان در مورد شما چنان توهین آمیز بود که حکومت جمهوری اسلامی ، ایشان را مستحق دو سال و نیم زندان می دانسته است

2- چرا دادگاه ایشان به صورت علنی برگزار نشد و چرا مفاد اصل 168 قانون اساسی که بیان می دارد متهم سیاسی باید در دادگاه علنی و با حضور هیات منصفه محاکمه شود در مورد ایشان رعایت نشد .؟ چرا دفاعیات ایشان در دادگاه به اطلاع افکار عمومی رسانده نشد ؟ آیا شما برای متهم سیاسی این حق را قائل نیستید که در برابر افکار عمومی بتواند از اتهامش دفاع کند ؟
به غیر از ایشان تقریبا تمام متهمین سیاسی در سالهای اخبر در دادگاه غیر علنی محاکمه می شوند . آیا حکومت به صورت ناعادلانه این افراد را محاکمه می کند که دوست ندارد افکار عمومی شاهد دفاعیات متهم باشند ؟

3- آیا شما در جریان اتهام امید رضا میرصیافی  و دفاعیات ایشان بودید ؟ اگر بودید آیا با حکم دادگاه موافق بودید ؟
اگر در جریان نبودید لطفا توضیح دهید که مگر در سال چند نفر به اتهام توهین به شما زندانی می شوند که شما از پرونده این افراد بی خبر هستید ؟
آیا این مسائله را نابجا می دانید که ما انتظار داشته باشیم که بالاترین مقام حکومت ، از جریان پرونده افرادی که به اتهام توهین به خود او زندانی می شوند مطلع باشد تا مبادا شخصی بی گناه به دلیل انتقاد از او به زندان نیافتد . ؟

4- جناب آیت الله خامنه ای در سخنرانی در سال گذشته فرموده بودید انتقاد از رهبر آزاد است حال سوال ما این است ما وبلاگ نویسان باید چگونه از شما انتقاد کنیم که به زندان نیافتیم و عواقب زندان که متوجه چندین زندانی سیاسی در یک ماه اخیر شده است ، متوجه ما نشود ؟

با تشکر از وقتی که می گذارید و پاسخی که خواهید داد
جمعی از وبلاگ نویسان ایرانی

امضاها  تا اکنون

امضاها  تا اکنون

آرمین سنایی     http://www.noend.blogfa.com/

طیبه قنبری     http://zaitoun.wordpress.com

مریم رییس دانا   http://www.ayandegi.persianblog.ir/

تارا نیازی  http://www.taraniazi.com/

داود تندیس  http://www.tandisd.blogfa.com/

احمد باطبی   http://ahmadbatebi.us/

داریوش شاهد  http://www.aliveiranian.blogspot.com/

علی زمردی  http://www.misaghzomorod2000.blogfa.com/

محمد شوری جزه  http://www.assize.blogfa.com/

میثم طهماسبی   http://siradmiral.blogspot.com/

نوشین پارسی   http://beedare.blogfa.com/

هنگامه انصاری   http://faryadekhamosheman.blogfa.com/

بهزاد پیله ور  http://www.pilehvar.blogspot.com/

محمد علیجانی http://www.tnmp.blogfa.com

پیام یزدیان  http://payam.malakut.org/

کوروش جنتی  www.sooresrafil.blogfa.com

کاوه پاک نژاد   www.greentea2500.wordpress.com

علیرضا ادیبان  http://1blondi.wordpress.com/

آریا صادقی   http://greenlandhighway.blogspot.com/

محمد حسن یوسف پورسیفی  www.mhyousefpourseifi,blogfa.com

کیانوش سنجری  http://ks82.blogspot.com

امیر حسین اعتمادی  http://amiretemadi.blogfa.com

سیامک فرید  http://belgiran.blogfa.com/

صنم کازرونی http://newsiniran.blogsky.vom

فرشته قاضی   http://fereshteh.blogfa.com/

شیوا نوجو  http://zananemelli.blogspot.com/

عباس معروفی  http://maroufi.malakut.org/

علی رضا محمد ظاهری    http://shampilix.wordpress.com/

سمیه جهانگیری   http://jahangiry.mihanblog.com

کاوه رضایی   http://notes.kaaveh.net/

حمید توکلی  http://www.kntoosi.com/

شهریار ایازی   http://komite-aghwam.blogfa.com/

عبدالقادر بلوچ   http://balouch.blogspot.com/

کریم پورحمزاوی    http://ayandema.blogspot.com

بهزاد مهرانی   http://www.behzadmehrani.blogfa.com/

شایگان اسفندیاری   http://gameron.wordpress.com

فریبرز شمشیری    http://www.rottengods.com

وحید میلانی    www.1canadian.blogspot.com

اختر قاسمی   http://akhtarghasemi.blogfa.com

سیامک عبدی http://www.siamakold.blogspot.com

فضائل عزیزان   http://azizanpress.blogspot.com/

پیمان روشن ضمیر   http://ospeyman.org

علی رضا نوری زاده   http://www.nourizadeh.com/

• آخرین ویرایش:دوشنبه 17 فروردین 1388
• برچسب ها:آیت الله سید علی خامنه ای ،امضا ،امید رضا میر صیافی ،انتقاد ،انتقاد از آیت الله سید علی خامنه ای ،خامنه ای ،رهبر ،زندان ،سوال ،سوال از آیت الله خامنه ای ،سوال از رهبر ،سید علی خامنه ای ،نامه ،نامه به آیت الله خامنه ای ،نامه وبلاگ نویسان ،نامه وبلاگ نویسان به آیت الله خامنه ای ،نقد ،وبلاگ ،وبلاگ نویسان ،

ارسال به

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:تلویزیون ،حذف ،خشونت ،رقص ،سانسور ،سانسور سکانس رقص ،سانسور فیلم میلونر زاغه نشین ،سیاه نمایی صدا و سیما ،سینما ،سینمای هند ،صدا و سیما ،فقر ،فیلم ،فیلم سینمایی ،موسیقی تیتراژ میلیونر زاغه نشین ،میلیونر زاغه نشین ،هند ،

ارسال به

بیش از بیست مورد تغییر در بهترین فیلم اسكار 2009 ، تازه‌ترین شاهکار صداوسیما

هفت تیر 7tir.com: به قلم مزدک علی نظری- در سال‌های اخیر یکی از بدترین اهانت‌های ناروا به جامعه‌ی روزنامه‌نگاران ایران، تهمت «سیاه‌نمایی» بوده است. آن‌ها که از بیان حقیقت به شدت وحشت دارند، همواره با این اتهام کوشیده‌اند صداهای منتقد و روشنگر را خاموش کنند.

پخش همراه با جرح و «تخریب» یکی از آثار سینمایی روز دنیا از شبکه‌ی یک تلویزیون، یک بار دیگر بهانه‌ای شد تا بسیاری از ناظران و منتقدان متعهد به صدا در آمده و از سیاست‌های مخرب موجود اظهار تاسف کنند. بیست‌و چند مورد تغییر تنها در یک فیلم سینمایی معروف - که همین چندی پیش در تمام دنیا دیده و تحسین شده- شاهکاری بود که فقط از صداوسیمای ما بر می‌آمد. این در حالی است که برش‌ها و تغییرات اعمال شده، غالباً به دلیل مسائل اخلاقی نبوده و دلیل موجهی برای این «خرابکاری فرهنگی» وجود ندارد. در مقابل، مسئولان سیما در اقدامی عجیب استودیوی شبکه سه (پر بیننده‌ترین شبکه‌ی داخلی) را در لحظات تحویل سال نو، دربست در اختیار عوامل فیلمی گذاشتند که تنها 2 روز از اکران آن گذشته و با تبلیغ و تعریف و تمجید از این فیلم، مردم را به تماشای «اخراجی‌ها 2» دعوت کردند؛ فیلمی که با شوخی‌های تکراری و زشتی چون صادر شدن بوی باقالی و… اوج ابتذال را در سینمای ما به نمایش گذاشته است.

بیان حقایق از زبان یک منتقد منصف سیاه‌نمایی است یا چنین عملکردی که جز خجالت و تخریب وجهه‌ی ایران و فرهنگ این سرزمین، حاصلی در پی ندارد؟

قرار بود به بهانه‌ی پخش «میلیونر زاغه‌نشین» از تلویزیون ایران، حاشیه‌های جالب و ناگفته‌ی این فیلم که توسط خبرنگار ما جمع‌آوری شده بود، در «خبرنگاران صلح» منتشر شود. مثل این نکات که: مسابقه‌ی «چه‌کسی می‌خواهد میلیونر شود؟» در عالم واقع هم سال‌هاست از یک شبکه‌ی محبوب هندی پخش می‌شود و در یکی از دوره‌ها هم «آنیل کاپور» اجرای آن را بر عهده داشته است. یا واقع‌گرایی فیلم در نمایش رفتار پلیس هند و…

ولی با شرایط موجود بهتر است نگاهی داشته باشیم به حجم هولناک جرح و تغییراتی که میلیونر زاغه‌نشین را از یک اثر اسکاری و فوق‌العاده جذاب، به فیلمی گنگ و بد بدل کردند که چیزی برای بیننده‌ی عادی ندارد و کسی که فیلم اصلی را دیده را هم با فیلمی تازه مواجه می‌کند!

همه‌ی زیبایی‌های دزدیده شده

آن‌چه به عنوان میلیونر زاغه‌نشین از شبکه‌ی یک نمایش داده شد، با فیلم اصلی تفاوت‌های بسیاری داشت که در ادامه به بعضی موارد اشاره می‌کنیم:

1) یکی از اسکارهای این فیلم بابت موزیک متن و ترانه‌های زیبای آن داده شده. در فیلمی که از سیمای ما پخش شد نه‌تنها طبیعتاً خبری از آواز در آن نبود، بلکه موزیک متن هم بی‌ربط و پاره‌پاره پخش شد. آن‌ها که نسخه‌ی اصلی فیلم را دیده‌اند می‌دانند که به این ترتیب چه بلایی به سر تدوین شاهکار فیلم آمده است.

2) طبق یک قانون تازه، تمام صحنه‌های سیگار کشیدن شخصیت‌های هر فیلمی سانسور می‌شود؛ حتی فیلمی که چند جایزه اسکار و گلدن‌گلوب را برده باشد، اصلاً اهمیت ندارد. مهم سلامت بینندگان عزیز است. «سلیم» امضای «آمیتا باچان» را به یک عشق‌فیلم می‌فروشد که عمراً سیگار نمی‌کشد!

3) گویا استعمال قلیان هم شامل قانون بالا می‌شود. نمایی که سلیم (که از فروختن کفش توریست‌ها پولدار شده) را در حال کشیدن قلیان نشان می‌دهد، در نسخه‌ی مورد بحث دیده نشد.

4) صحنه تکان‌دهنده‌ی کور کردن کودک فقیر توسط عوامل باند «مامان» دیده نشد. لابد زیادی تکان‌دهنده بوده است.

5) خشونت فیلم در سکانسی دیگر هم بی‌مورد تشخیص داده شده: آن‌جا که سلیم و گانگسترهای همراهش «لاتیکا» را از ایستگاه قطار بر گردانده و با چاقو صورت دختر را خط می‌اندازند. حالا دیگر مهم نیست که تماشاگر بیچاره در حافظه‌ی خود شک کند و نفهمد که آن خط روی صورت دختر از کجا آمد؟

6) یک خشونت دیگر: در صحنه حمله‌ی هندوها به زاغه مسلمانان؛ کتک‌کاری‌ها زیاد نمایش داده نشد و مردی که آتش زده می‌شود هم کلاً دیده نشد.

7) در دوران نوجوانی قهرمانان فیلم، دو برادر هنگام دله‌دزدی، شاهد اجرای یک اپرا هستند؛ که در فیلم جدید اپرا مضر تشخیص داده شده و حذف گردیده است!

8 ) کل صحنه‌های مربوط به جستجوی دو برادر به دنبال محل آموزش رقص لاتیکا و طبیعتاً رقص دخترک، قیچی شده بود.

9) وقتی «جمال» در مرحله‌ی ماقبل آخر برنده می‌شود، مجری مسابقه (آنیل کاپور) در حالی که می‌رقصد می‌گوید: «بلند شو، با من برقص…» این قسمت هم حذف شد. کلاً رقص چیز خوبی نیست!

10) بزن و برقص در خانه‌ی «جاوید» هم همین‌طور.

11) کل سکانسی که جمال توریست‌ها را برای دیدن محله‌های پایین‌شهر می‌برد و دوستانش تاکسی توریست‌ها را لخت می‌کنند (به‌جز نمای گنگی از کتک زدن جمال توسط راننده تاکسی) لابد زائد شناخته شده و حذف شده بود!

12) یکی از زیباترین صحنه‌های فیلم، تماشای لاتیکا توسط جمال، از بالای ایستگاه قطار است. در چیزی که نمایش داده شد، صدای دخترک بود و خودش نبود! در چند سکانس دیگر هم آستین‌حلقه‌ای بودن لباس لاتیکا باعث غیب شدنش شد.

13) در سکانس‌های اولیه که بازیگران به زبان هندی صحبت می‌کنند و فیلم با زیرنویس انگلیسی همراه است، عبارت صریح و آشنای «I love you» به جمله بی‌ربطی مثل: «خوبه، بریم!» دوبله شد. این تابلوترین نکته بود، والا تغییر دیالوگ‌ها و حتی داستان فیلم‌ها به دلخواه «پدیدآورندگان ثانویه»ای که در صداوسیما نشسته‌اند، ماجرای تازه‌ای نیست.

14) دوبله‌ی بد این فیلم هم جای سوال داشت و مثلاً صدای لوس و مضحک انتخاب شده برای بازیگران کودک، به شدت توی ذوق می‌زد.

15) صحنه‌ی حمام رفتن لاتیکا (هرچند داخل حمام دیده نمی‌شود) قیچی شد. لابد برای پیش‌گیری از نمایش داخل حمام در فیلم‌های دیگر!

16) اختلاف دو برادر نوجوان بر سر تصاحب لاتیکا، به شکل دیگری نمایش داده شد. دوبلور سلیم گفت: «می‌خواهم لاتیکا را ببرم پیش جاوید.» اما تماشاگران با تعجب دیدند که او به جای رفتن، جمال را از اتاق بیرون کرده و در را بست!

17) نمای نماز خواندن سلیم (با کلاه سفید رنگ) حذف شد.

18) و ضمناً هرجای دیگر فیلم که حرفی از اسلام به میان می‌آید، جملات سانسور یا به صورت دیگری ترجمه شدند. مثلاً: حذف اشاره‌ی سلیم به صدای اذان، یا آنجا که جمال پس از تعریف ماجرای مرگ مادرش می‌گوید: «اگر الله و راما نبودند، مادرم امروز زنده بود.» که در «نسخه‌ی پاکیزه» گفته شد: «اگر فرقه‌بازی نبود…»

19) اشاره‌هایی که به مسلمان بودن جاوید (گانگستر زاغه‌ مسلمان‌ها) می‌شود هم همین‌طور؛ که حتماً توجیه آن «تحریک احساسات عمومی» است. حتی جمله‌ی مجری مسابقه (آنیل کاپور) که خود را مسلمان معرفی می‌کند هم…

20) در لحظات پایانی فیلم چیزهای درهم‌برهمی پخش شد و ناگهان تیتراژ؛ چراکه هم یک صحنه‌ی ماچ و بوسه داشت و هم بعدش آن رقص دسته‌جمعی ملت در ایستگاه قطار، که جداً شاهکار است. حیف شد؛ نصف مزه‌ی فیلم به همین بود!

21) حتی تیتراژ آخر فیلم هم از تیغ تیز سانسور در امان نماند و با پرش‌های متعددی همراه بود.

22) و…

توضیح ضروری: متاسفانه دقایقی از ابتدای فیلم را ندیدیم تا بدانیم بر سر تیتراژ زیبای اولیه (با آن ریتم تند تدوین و موزیک فوق‌العاده) چه آوردند. یا آن سکانس عجیب پریدن جمال در فضولات انسانی، که بعید است از دست قیچی‌داران سیما در رفته باشد!

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:تلویزیون ،حذف ،خشونت ،رقص ،سانسور ،سانسور سکانس رقص ،سانسور فیلم میلونر زاغه نشین ،سیاه نمایی صدا و سیما ،سینما ،سینمای هند ،صدا و سیما ،فقر ،فیلم ،فیلم سینمایی ،موسیقی تیتراژ میلیونر زاغه نشین ،میلیونر زاغه نشین ،هند ،

ارسال به

هفت تیر 7tir.com: در حالی برخی سایت‏های بین‏المللی امروز از پشت پرده اتفاقات به وقوع پیوسته پس از شکست ناباورانه ایران برابر عربستان پرده برداشته و از ابقاء موقت سرمربی تیم ملی خبر داده بودند، این خبر به فاصله چند ساعت با انتشار خبر برکناری علی دایی رد شد.

به گزارش هفت تیر تصمیم عزل علی دایی بعد از آن گرفته شد که مسئولان فدراسیون فوتبال ایران در جلسه‏ای اضطراری دور هم نشستند تا درباره شرایط بحرانی تیم ملی و سرمربی اش تصمیم بگیرند.

در این نشست کفاشیان خواستار استعفاء علی دایی می‏شود که پس از عدم استعفاء سرمربی تیم ملی و مقاومتش برابر این خواست رئیس فدراسیون فوتبال، امروز او را از سمتش خود برکنار نمود.

این در حالی است که بر اساس شنیده‏ها، تنی چند از مسئولین ارشد، از جمله یکی از نزدیکان رئیس‏جمهور در تلاش برای حفظ وی در این کرسی بودند که این حمایت‏ها با تایید خبر برکناری وی توسط کفاشیان و اطلاعیه هیات رئیسه فدراسیون فوتبال بی‏نتیجه ماند.

در این اطلاعیه آمده است: “هیات رئیسه فدراسیون فوتبال ضمن تقدیر و تشکر صمیمانه از حضور گرم مردم عزیز و فهیم ایران اسلامی در حمایت از تیم ملی کشورمان و ضمن عذرخواهی از آحاد مردم بدلیل عدم کسب نتیجه مناسب در دیدار تیم ملی ایران و عربستان به استحضار مردم عزیز کشورمان میرساند: ضمن تشکر و قدردانی از زحمات آقای علی دائی در طول مدت مربی گری خود که توانست با جوان گرایی، بازیکنان ارزنده ای را به فوتبال ملی ایران معرفی نماید ، با تغییر ایشان موافقت به عمل آمد.”

تیم ملی فوتبال ایران روز گذشته برابر رئیس‏جمهور و صدهزار تماشاگر مشتاق که در ایام تعطیل صرفاً برای حمایت از تیم ملی به ورزشگاه آزادی آماده بودند، در برابر ناباوری عموم با نتیجه دو بر یک مغلوب تیم عربستان شد تا در حال حاضر با شش امتیاز در پله چهارم گروه دو آسیا قرار گیرد و در وضعیت نگران‏کننده‏ای برای صعود به جام‏جهانی بسر برد.

به زعم کارشناسان، علاوه بر زیرکی و موقعیت‏سنجی سرمربی تیم ملی عربستان در ارائه تاکتیکی کارآمد برابر تیم ملی فوتبال ایران، سهم علی دایی در نتیجه رقم خورده با عدم استفاده از مهره‏های پرسابقه و تاثیرگذار در روند بازی در پست‏هایی که خلاء آنها در دیدارهای تیم ملی کاملاً احساس می‏شود، تغییرات پیاپی ترکیب تیم ملی در بازیهای اخیر که مانع اصلی عدم هماهنگی بازیکنان تیم ملی بوده و اشتباهات فنی از این دست قابل توجه به نظر می‏رسد.

با این حال تنها نباید دایی بدین شکل مجازات شده و در راس تیم ملی اصلاحاتی به وقوع بپیوندد و ضروری است با مسئولین فدراسیون فوتبال که انتخاب نامناسب در زمانی نامناسب‏تر برای هدایت تیم ملی ایران انجام دادند و محبوبیت و مقبولیت باقی‏مانده دایی را نیز با همکاری خود شهریار به معرض حراج گذاشتند، برخوردی جدی شده و صرفاً با برکناری سرمربی همه چیز به فراموشی سپرده نشود.

گفتنی است، در حال حاضر از امیر قلعه نویی و محمد مایلی‏کهن برای این پست برنامه خواسته شده که این دو مربی سابق تیم ملی، پذیرش پیشنهاد نشستن دوباره بر روی نیمکت تیم ملی را با توجه به شرایط پیچیده به وجود آمده برای صعود به جام‏جهانی، تنها با این شرط همراه کرده‏اند که در صورت عدم کسب نتیجه در سه دیدار دشوار پیش رو، از کار برکنار نشوند و ملاک ابقاءشان به هیچ عنوان این دیدارها نباشد و حتی مایلی‏کهن عنوان کرد که به صورت رایگان، این مسئولیت را انجام خواهد داد اما مسئولین فدراسیون با توجه به آنکه قول صعود به جام‏جهانی را از سرمربی می‏خواهند، سراغ افشین قطبی را گرفته‏اند که بعید نیست مربی مستعفی و البته بی‏کار سرخ‏ها که پس از ترک پرسپولیس در پی نتایج ناامید‏کننده این تیم، طی چند مدت اخیر علیه ایران و ورزش و فوتبال کشور اظهارات غیرقابل هضمی بیان کرده بود، در جایگاهی حساس‏تر از پرسپولیس قرار بگیرد و این شرایط را بپذیرد.

دایی دو هفته قبل : روزی می روم که خودم بخواهم نه اینکه بیرونم کنند

علی دایی در گفت و گوی اختصاصی با خبرآنلاین، اصرار دارد که به این گفته اش اطمینان داشته باشیم . او می گوید:

همه یک روز می آیند و یک روز هم می روند. من مطمئنم که عربستان را می بریم و این یک خیال واهی است که عده ای برای خودشان رویا پردازی کنند. شما مطمئن باش که اگر من یک روز از تیم ملی بروم، به میل و خواسته خودم می روم نه اینکه نتایجم طوری باشد که اخراجم کنند. این را مطمئن باش. اصلا هم اهمیتی نمی دهم که دیگران برای خالی کردن پشتم چه کار می کنند و چه حرفی می زنند.
باز هم می گویم همه یک روز می آیند و یک روز می روند اما اگر بخواهم بروم مطمئن باش که خودم می روم و نتایج تیمم نقشی در این جدایی ندارد. ببین کی این حرف را می زنم.

• آخرین ویرایش:-
• برچسب ها:استعفاء علی دایی ،باخت تیم ملی ایران به عربستان ،بازی ایران عربستان ،برکناری علی دایی ،برکناری علی دایی از سرمربی گری تیم ملی ،تیم ملی ،دایی ،سرمربی ،سرمربی تیم ملی ،عدم استعفاء سرمربی تیم ملی ،عزل علی دایی ،علی دایی ،فدراسیون فوتبال ،فوتبال ،فوتبال ایران ،